Χωρίς τζαμί και νεκροταφείο παραμένουν για περισσότερο από 30 χρόνια οι πάνω από 215 χιλιάδες μουσουλμάνοι που διαβιούν στην Αθήνα. Η πολιτεία δεν έχει ακόμα μεριμνήσει για την δημιουργία τζαμιού, ώστε να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη άσκηση της θρησκευτικής ελευθερίας, με αποτέλεσμα να έχουν ιδρυθεί 60 περίπου χώροι «λατρείας» σε πολυκατοικίες και διάφορες περιοχές της Αθήνας οι οποίοι παρουσιάζονται ως «πολιτιστικά κέντρα». Όπως μάλιστα καταγγέλλουν εκπρόσωποι της μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα τα έγγραφα που τους έχουν ζητηθεί από το Υπουργείο Παιδείας έχουν χαθεί ήδη δύο φορές. Παρόμοιες καθυστερήσεις παρουσιάζονται και στην κατασκευή μουσουλμανικού νεκροταφείου, παρά το γεγονός ότι η Εκκλησία της Ελλάδας έχει από το 2005 παραχωρήσει χώρο στο Σχιστό.

Η θρησκευτική ελευθερία και η ελευθερία της έκφρασης, αποτελούν απαράγραπτα δικαιώματα του ανθρώπου. Οφείλουν να προστατεύονται και να κατοχυρώνονται σε ένα κράτος  δικαίου, τόσο από το ίδιο το κράτος όσο και από το σύνολο της κοινωνίας.

Αγαπητές φίλες και φίλοι,

Θα ήθελα καταρχάς να χαιρετήσω την πρωτοβουλία του Δήμου Αγίων Αναργύρων και του Δημάρχου και φίλου μου Νίκου Σαράντη που σε συνεργασία με τη μΚΟ «Εργοερευνητική» πραγματοποιούν αυτήν την εκδήλωση ευαισθητοποίησης για τον κοινωνικό αποκλεισμό των μεταναστών και να τους ευχαριστήσω θερμά για την πρόσκληση. 

Φίλες και φίλοι,

Η μετανάστευση αποτελεί μια διεθνή πραγματικότητα που την τελευταία εικοσαετία έχει προσλάβει κεντρικές διαστάσεις. Σήμερα ο αριθμός των μεταναστών ξεπερνά τα 200 εκατ. παγκοσμίως, δυόμισι φορές περισσότεροι από το 1965, με σαφείς αυξητικές τάσεις. Σύμφωνα μάλιστα με έρευνα της εφημερίδας Γκάρντιαν που δημοσιεύθηκε το Μάιο του 2007, 1 δισεκατ. άνθρωποι – δηλαδή ένας στους εφτά – είναι πιθανόν να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους λόγω των κλιματικών αλλαγών έως το 2050.

Πριν από 20 χρόνια η Ελλάδα μετατράπηκε αιφνιδίως από χώρα προέλευσης μεταναστών σε χώρα υποδοχής. Σήμερα παρουσιάζει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά μεταναστών ανάμεσα στις χώρες της Ενωμένη Ευρώπης των 27. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο αριθμός των μεταναστών άγγιζε τους 797,091, ενώ μέχρι και το 2006 ο αριθμός των νέων εισερχόμενων μεταναστών κυμαινόταν στους 90.000 το χρόνο.

Αναμφισβήτητα 20 χρόνια πριν η ελληνική πολιτεία δεν διέθετε τις κατάλληλες υποδομές, προγράμματα προσαρμογής και πολιτικές ώστε να δεχθεί αυτό το κύμα μεταναστών. Σήμερα ωστόσο έχει περάσει ικανός χρόνος ώστε το στοιχείο του αιφνιδιασμού να μην μπορεί να δικαιολογήσει την απουσία πολιτικών. Ο απολογισμός δεν μπορεί να μας ικανοποιεί.

Οι μετανάστες αποτελούν κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Οφείλουμε πλέον να τους το αναγνωρίσουμε. Η συμβολή τους στο ΑΕΠ αγγίζει το 2,8%, αποτελούν το 10,2% του εργατικού δυναμικού της χώρας, ενώ καταβάλλουν το 11% των εισφορών που εισπράττουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Παρόλα αυτά εξακολουθούν να ζουν σε δύσκολες συνθήκες, πέφτουν θύματα κακομεταχείρισης και εκμετάλλευσης και παραμένουν στο περιθώριο της αγοράς εργασίας και της κοινωνίας.

Στις 4 Ιουλίου ο διεθνούς φήμης φωτογράφος Ολιβιέ Ζομπάρ είχε πέσει θύμα βάναυσης επίθεσης και ξυλοδαρμού από τις λιμενικές αρχές, στην προσπάθεια του να αποτυπώσει τις συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών στο λιμάνι της Πάτρας. Ο φωτογράφος, που έχει αναλάβει τη χαρτογράφηση και φωτογράφηση των μεταναστών που ταξιδεύουν και ζουν χωρίς νόμιμα έγγραφα, στα πλαίσια της έρευνας που πραγματοποιεί το «Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο των Γιατρών του Κόσμου για τους Μετανάστες Χωρίς Έγραφα», αφού ξυλοκοπήθηκε από μέλος των ειδικών δυνάμεων των λιμενικών αρχών, συνελήφθη για αντίσταση κατά της αρχής και πρόκληση σωματικής βλάβης. Το σκηνικό αυτό έρχεται σήμερα να συμπληρώσει η άρνηση της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης της κυβέρνησης να παράσχει άδεια στον Ολιβιέ Ζομπάρ που θα του επιτρέψει να πραγματοποιήσει τελικά τη φωτογράφηση. Έτσι η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης επιβραβεύει ουσιαστικά τη βάναυση μεταχείριση του φωτογράφου από το λιμενικό σώμα και παρεμποδίζει και το έργο των Γιατρών του Κόσμου.

Συνθήκες εργασιακού Μεσαίωνα θυμίζει η πρακτική που ακολουθεί ο εκθεσιακός φορέας Helexpo διαχωρίζοντας τις εργαζόμενες ωρομίσθιες γυναίκες σε εμφανίσιμες και ιδιαίτερα εμφανίσιμες. Συγκεκριμένα οι προωθήτριες προϊόντων, οι οποίες περιλαμβάνονταν στον κατάλογο με τα αντικείμενα και τους χώρους προς ενοικίαση από τον εκθεσιακό φορέα, διαχωρίζονταν με σαφή τρόπο τόσο ως προς την εμφάνιση τους όσο και την αμοιβή τους ανάλογα με την κατηγορία στην οποία ανήκαν.

Επειδή η πρακτική αυτή αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της βασικής αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία του εργατικού δικαίου καθώς και ρατσιστική διάκριση,

Ερωτώνται οι κκ. Υπουργοί:

1. Ποια η θέση του Υπουργείου;

2. Τι προτίθεται να πράξει για τη διευθέτηση της κατάστασης;

3. Τι προτίθεται να πράξει για την άρση της αδικίας αυτής και την αποκατάσταση των ωρομισθίων εκείνων που αμείφθηκαν λιγότερο βάσει των εξωτερικών τους χαρακτηριστικών και όχι βάσει των τυπικών τους προσόντων;

Άλλη μια καταδίκη σε βάρος της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έρχεται να συμπληρώσει την εικόνα της ανύπαρκτης πολιτικής της κυβέρνησης σε θέματα παροχής ασύλου. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκάλεσε την Ελλάδα για τη μη έγκαιρη συμμόρφωση της με τη διάταξη που επιβάλει σεβασμό των στοιχειωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, καθώς δεν έχει, ως όφειλε βάση σχετικής οδηγίας μέχρι την 1η Δεκεμβρίου 2007, κοινοποιήσει στην Ε.Ε. τα μέτρα για τη θέσπιση ορθών προδιαγραφών χορήγησης ασύλου. Σύμφωνα με εκτενή έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου το σύστημα του ασύλου στην Ελλάδα είναι ελλειμματικό και τελείως αδιαφανές στις διαδικασίες, ενώ μαρτυρίες προσφύγων στην Ελλάδα μιλούν για φρικιαστικές σκηνές βασανισμού και κακοποίησης από Έλληνες λιμενικούς και αστυνομικούς τόσο στα σύνορα όσο και στην Αθήνα.