Η μεγάλη πυρκαγιά που εντελώς αδικαιολόγητα έπληξε την Αττική δύο μόλις χρόνια μετά τις μεγάλες καταστροφές του 2007, δεν άφησε μόνο πίσω της μια εικόνα ανοχύρωτης πόλης και σημαντικών ελλείψεων στην πρόληψη και αντιμετώπιση των πυρκαγιών.

Στην  περίπτωση της Αττικής, όπου μέσα σε δύο μέρες καταστράφηκαν πάνω από 200.000 στρέμματα δασικών κυρίως εκτάσεων, άφησε πίσω της την Αττική και το Λεκανοπέδιο της πρωτεύουσας, εντελώς ανοχύρωτα απέναντι σε περιβαλλοντικά προβλήματα που ήδη ήταν οξυμένα.

Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν – συμφώνα με τις εκτιμήσεις πολλών ερευνητών – η πιθανότητα αύξησης της μέσης θερμοκρασίας στο λεκανοπέδιο, και κυρίως πολύ υψηλών θερμοκρασιών σε περιπτώσεις καύσωνα τα καλοκαίρια, καθώς η φυσική ασπίδα δροσισμού της πόλης έχει χαθεί, μετά την φετινή καταστροφή αλλά και την απώλεια της Πάρνηθας δυο χρόνια νωρίτερα.

Οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν τη Χώρα μας και κυρίως την Αττική κατέδειξαν για πολλοστή φορά και με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την ανεπάρκεια και την έλλειψη συντονισμού των μηχανισμών προστασίας δασών και την αδυναμία καταστολής των δασικών πυρκαγιών.

Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Πληροφοριακό Σύστημα για τις Δασικές Πυρκαγιές, το τελευταίο τριήμερο πυρκαγιών στην Ελλάδα κάηκαν 313.680 στρέμματα δασικής γης. Συνολικά, από αυτό το καλοκαίρι  εκτιμάται  ότι στην Αττική έχουν καεί 235.490 στρέμματα. Η τραγική αποτίμηση της φωτιάς του τριημέρου στην Αττική μετρά πάνω από 200.000 στρέμματα καμένης γης, περίπου 200 καμένα σπίτια, κατεστραμμένες περιουσίες και πλήθος αγροτικών και κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων. Από αυτά, ποσοστό περίπου 60% αφορά σε δάση και δασικές εκτάσεις, γεγονός που γεννά ερωτήματα τόσο για το τι θα συμβεί με το υπόλοιπο 40%, όσο και για το 60% των καμένων εκτάσεων παρά τη νομική υποχρέωση να κηρυχθούν αναδασωτέες οι εκτάσεις, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αναδασώσεις σε όλη τη χώρα, παρουσιάζουν σταδιακά φθίνουσα πορεία αφού σύμφωνα με το ΤΕΕ, το 2007 ήταν 10.920 στρέμματα, το 2002 ήταν 16.894 στρέμματα και το 1992 ήταν 45.918 στρέμματα.

Αποτελεί δυσάρεστη έκπληξη η ανάγνωση του ερωτηματολογίου του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (ΣΕΕΣ) στο πλαίσιο έργου που έχει ανατεθεί στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο με θέμα «Ανάπτυξη μεθοδολογίας για τον υπολογισμό των συντελεστών βαρύτητας των κριτιρίων αξιολόγησης της Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής και υλοποίησης της.

Το εν λόγω ερωτηματολόγιο, όπως αναφέρεται στο προοίμιό του, έχει στόχο να διαμορφώσει και να εφαρμόσει μια κοινά αποδεκτή μεθοδολογία για την εκτίμηση των συντελεστών βαρύτητας των κριτηρίων που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τους αρμόδιους φορείς κατά τη διαμόρφωση αυτής της στρατηγικής.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς η προσπάθεια αυτή να είχε αντικειμενικότητα και να μην ήταν κατευθυνόμενη. Αντιθέτως τα ερωτήματα υποτιμούν τη νοημοσύνη των ερωτηθέντων καθώς προσπαθούν να τον παγιδεύσουν σε προαποφασισμένες θέσεις. Πολύ απλά, προσπαθούν «επιστημονικά» και «μεθοδικά» να ωθήσουν τις απαντήσεις των ερωτηθέντων προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ενδεικτικά αντιγράφουμε από το ερωτηματολόγιο μερικές από τις ερωτήσεις:

Η αντικειμενική αξιολόγηση και συνεκτίμηση όλων των στοιχείων και των μεγεθών που αφορούν τα δημόσια έργα αποκαλύπτει, ότι ο τομέας των δημοσίων έργων διέρχεται βαθιά και εντεινόμενη κρίση.

Σε αντίθεση με τις αβάσιμες θριαμβολογίες και την μεθοδική προσπάθεια της κυβέρνησης, με συνεχείς πανάκριβες διαφημίσεις,  να δημιουργήσει εντυπώσεις, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Υπάρχουν σοβαρότατα προβλήματα διαχείρισης και  αποτελεσματικότητας. Υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις και απώλειες κοινοτικών κονδυλίων.

Όλα αυτά οδήγησαν σε απώλειες ανάπτυξης, εισοδημάτων και θέσεων απασχόλησης.

Δημιούργησαν σε μεγάλο βαθμό το Αναπτυξιακό ρήγμα, που καθιστά την χώρα μας πιο ευάλωτη στην διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση.

Με το νόμο 2215/1994 σχετικά με τη ρύθμιση της απαλλοτριωμένης περιουσίας της έκπτωτης βασιλικής οικογένειας της Ελλάδας οριζόταν ότι η ευθύνη και η επιμέλεια συντήρησης, διαχείρισης και λειτουργίας των ιστορικών μνημείων και των χώρων που βρίσκονται μέσα στα κτήματα ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού. Με πρόσφατο Διάταγμα (υπ’ αριθμό 40707/2008) που υπογράφουν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, ωστόσο, η αρμοδιότητα της προστασίας και συντήρησης των εγκαταστάσεων και κτιρίων, καθώς και του περιβάλλοντος στην περιοχή εντός των ζωνών Δ2 και Δ3, περιέρχεται στο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, που συνίσταται για το σκοπό αυτό, με την επωνυμία «φορέας Διαχείρισης Κτήματος Τατοΐου». Με τη διάταξη αυτή ουσιαστικά αφαιρείται οποιαδήποτε αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού επί των ιστορικών μνημείων, εντός των εν λόγω ζωνών του κτήματος Τατοΐου, γεγονός που δημιουργεί ερωτηματικά ως προς τη σκοπιμότητα του διατάγματος, για την εξυπηρέτηση του σκοπού της συντήρησης και προστασίας από φορέα άλλον του Υπουργείου Πολιτισμού.