Iceland’s fishing industry has vowed to press ahead with its bumper mackerel catch in spite of an escalating dispute over the fish that threatens to damage the country’s bid to join the European Union.

Critics have accused Iceland of risking a repeat of the “cod wars” of the 1950s and 1970s – when its fishing fleet clashed with British trawlers in the North Atlantic – by plundering the sea of mackerel.

Maria Damanaki, the European Union fisheries commissioner, has warned that Reykjavik’s decision to increase its mackerel quota “risks impacting negatively” on negotiations for Iceland to join the EU, amid anger among fishermen in the UK and Ireland.

But the Federation of Icelandic Fishing Vessel Owners on Tuesday said its members had already caught 60 per cent of the 130,000-tonne quota unilaterally set for this season – compared with the traditional catch of 2,000 tonnes – and had no intention of stopping.

Sigurdur Sverrisson, a spokesman, denied the catch was irresponsible. He said Iceland could have caught several times more than the quota after a large-scale migration by the fish into Icelandic waters.

Η Μαρία Δαμανάκη, Επίτροπος Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έκανε την παρακάτω προσωπική δήλωση για την επαπειλούμενη εκτέλεση δια λιθοβολισμού της Σακινέχ Μοχαμαντί-Ασιανί:

«Στο Ιράν μια γυναίκα, η Σακινέχ Μοχαμαντί-Ασιανί, κινδυνεύει άμεσα να θανατωθεί με τη μέθοδο του λιθοβολισμού σε εκτέλεση ποινής που της έχει επιβληθεί από το αρμόδιο Ιρανικό Δικαστήριο. Η απονομή της δικαιοσύνης είναι βεβαίως εθνική υπόθεση κάθε χώρας και δεν επιδέχεται σχολιασμούς ή παρεμβάσεις τρίτων. Ο λιθοβολισμός όμως δεν είναι εθνική κρατική υπόθεση. Είναι ευθεία προσβολή του ανθρώπινου πολιτισμού και μας αφορά όλους. Ως  γυναίκα πολιτικός αισθάνομαι ότι έχω ηθικό χρέος να ενώσω τη φωνή μου με τους εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες του κόσμου επώνυμους και ανώνυμους απ΄ όλες τις γωνιές του πλανήτη και να ζητήσω μαζί τους από την Ιρανική Κυβέρνηση να μην εκτελεστεί η ποινή δια λιθοβολισμού της Σακινέχ Ασιανί . Να μην επιτρέψουμε στη βαρβαρότητα άλλων εποχών να σκιάσει την ιστορία και τον πολιτισμό του 21ου αιώνα.»

Η Μαρία Δαμανάκη δε μιλά συχνά. Ετσι η χτεσινή της παρέμβαση για να σωθεί μια Ιρανή έχει τη σημασία της. «Στο Ιράν μια γυναίκα, η Σακινέχ Μοχαμαντί-Ασιανί, κινδυνεύει άμεσα να θανατωθεί με τη μέθοδο του λιθοβολισμού σε εκτέλεση ποινής που της έχει επιβληθεί από το αρμόδιο ιρανικό δικαστήριο. Η απονομή της δικαιοσύνης είναι βεβαίως μια εθνική υπόθεση κάθε χώρας και δεν επιδέχεται σχολιασμούς ή παρεμβάσεις τρίτων. Ο λιθοβολισμός όμως είναι ευθεία προσβολή του ανθρώπινου πολιτισμού και μας αφορά όλους. Ως γυναίκα πολιτικός αισθάνομαι ότι έχω ηθικό χρέος να ενώσω τη φωνή μου με τους εκατοντάδες χιλιάδες του κόσμου και να ζητήσω μαζί τους από την ιρανική κυβέρνηση να μην εκτελεστεί η ποινή», σημειώνει η Ελληνίδα επίτροπος. Υπάρχει κανείς που να διαφωνεί;

Η Μαρία Δαμανάκη, Επίτροπος Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας στην Ε.Ε., μιλάει αποκλειστικά στο MilaMouPrasina.gr για τις επιπτώσεις της τεράστιας καταστροφής στο θαλάσσιο περιβάλλον του Μεξικού, τις σημαντικές αποφάσεις που έλαβε ως επίτροπος για τον κόκκινο τόνο, καθώς επίσης για τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για την ιχθυοκαλλιέργεια και την αλιεία.

Η κ. Μαρία Δαμανάκη είναι η νέα επίτροπος της Ελλάδος στην Ε.Ε., αντικαθιστώντας επάξια τον απερχόμενο επίτροπο Περιβάλλοντος κ. Σταύρο Δήμα. Με τεράστια προσφορά στην ελληνική πολιτική ζωή, με πολλούς αγώνες για τη δημοκρατία και με συμμετοχή σε οργανισμούς και ομάδες για την προστασία του περιβάλλοντος, συνεχίζει τους αγώνες ,εκπροσωπώντας την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναλαμβάνοντας τον σημαντικό τομέα για τη χώρα μας, της Θαλάσσια Πολιτικής και Αλιείας.

Η υπεραλίευση με τις μηχανότρατες που πιάνουν τον γόνο εμποδίζοντάς τον να αναπτυχθεί, οι ιχθυοκαλλιέργειες και οι εισαγωγές από τα ανοικτά -μετά τη συνθήκη του Μάαστριχτ- ελληνικά σύνορα, οι «μοντέρνες» διατροφικές συνήθειες και ο ξέφρενος ρυθμός της ζωής έχουν αλλάξει δραματικά τα δεδομένα στην αλιεία και την κατανάλωση ψαριού. Μολονότι τρώμε περισσότερο ψάρι, αφενός η αύξηση αυτή αφορά επεξεργασμένες μορφές και κατεψυγμένα από τα ψυγεία των σούπερ μάρκετ, αφετέρου σπάνια το απολαμβάνουμε σπίτι μας, ως προϊόν δικής μας προετοιμασίας και μαγειρέματος. Η σχέση μας μαζί του έχει γίνει επιφανειακή και εξαντλείται κυρίως στις ψαροταβέρνες. Την ίδια ώρα τρώμε λιγότερα και χειρότερα ψάρια σε σχέση με πριν από 20 χρόνια, διότι τα ψάρια του Αιγαίου μειώνονται ραγδαία. Για όλα αυτά μιλήσαμε με τη Μαρία Δαμανάκη, Επίτροπο Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας.

Εξηγήστε μας για το φαινόμενο της υπεραλίευσης στις ελληνικές θάλασσες και για τα είδη που απειλούνται με εξαφάνιση; Πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα;

Η κατάσταση στις  Ελληνικές θάλασσες  όπως και στην υπόλοιπη Μεσόγειο είναι όντως ιδιαίτερα ανησυχητική. Όλες οι επιστημονικές μελέτες που έχουμε στη διάθεσή μας δηλώνουν πως στη Μεσόγειο περισσότερο από το 54% των ψαριών - για τα οποία διαθέτουμε στοιχεία - αλιεύονται πάνω από τα επιτρεπόμενα βιολογικά όρια. Περίπου το 1/3 των ειδών αγγίζει τα όρια της ασφαλούς επιβίωσης. Υπάρχουν επίσης είδη που απειλούνται με άμεση εξαφάνιση όπως είναι ο κόκκινος τόνος και τελευταία ο ξιφίας.